Bolla og Belgur í London

Martröð
Mig dreymdi mjög svo skelfilegan í nótt. Mig reyndar dreymir þennan draum með reglulegu millibili og alltaf er hann jafnóþægilegur. Sko, ég ætla að byrja á að útskýra að mörgun konum finnst alveg æðislega gaman að versla, þ.e. fara í fullt af búðum og kaupa föt og skoða. Tek t.d. systur mína og móður sem dæmi. Þær hafa alveg endalausan kraft og orku í búðarráp, þær þreytast bara aldrei. Ég á hins vegar alveg ótrúlega erfitt með að njóta þess að rápa á milli búða. Þetta sleppur sko alveg þegar ég veit af einhverju sem mig langar í og veit hvar ég fæ það og svona. Það kemur auðvitað fyrir að mér finnst gaman að skoða og máta en bara þegar vel gengur. En oftast fer ég í fýlu. Mamma mín og Helgi eru til vitnis um það hversu oft ég fer í fýlu eftir og í verslunarferðum. Það leiðinlegasta sem ég veit er að leita mér og leita að einhverju og finna ekkert og allt er ljótt og þannig er það oftast hjá mér. Það grípur mig einhver ólýsanleg þreyta og uppgjafartilfinning. Og þá að martröðinni, í nótt var ég stödd í óendanlega stórri verslunarmiðstöð í London og átti að finna mér bol og það innan ákveðinna tímamarka. Auðvitað gekk ekki neitt og ég var svooo stressuð og reið og fúl og ALLT var ljótt og svoo erfitt og ég alltaf að villast og vissi ekki í hvaða búðir ég átti að fara.. Þetta er ekkert smá erfið martröð og mér finnst alveg merkilegt hvað mig dreymir hana OFT. Bara svona að deila þessu með ykkur.

p.s. svo dreymir mig líka ítrekað að ég sé að missa allar tennurnar eða munnurinn fullur af tyggjói...

posted by Olof @ 11:36