Um tímann og gömlukonuhár
Það er bara allt í einu kominn ágúst og aðeins örfáar vinnuvikur eftir og ég á leið til útlanda. Skil ekki alveg hvernig tíminn fór að því að fljúga svona áfram. Áður en ég veit af verð ég komin með fjólublátt konuhár og farin á eftirlaun. Hvernig ætli það virki samt, ætli mín kynslóð af gömlum konum muni áfram fara í lagningu og svoleiðis eins og ömmur í dag gera. Mín kenning er sú að það verði ekki því ömmurnar í dag fóru líka í lagningu sem ungar stúlkur. Þannig að þegar ég og vinkonur mínar verðum gamlar ömmur þá verðum við áfram með hárgreiðslur eins og í dag. Við verðum við með strípað, styttuklippt hár eða með sítt niðrá bak eða hliðartagl. Svo verður önnur hver amma með tattú á bakinu og eyrnalokk í naflanum. Smart ömmur, eða hvað? Spurning hvort það virkar að vera með sítt hár ef annað hvert hár er horfið og farið að glitta í skallann. Er þá ekki betra að vera með púffaða lagningu, pæling?

0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home