föstudagur, september 03, 2004

Tollur daudans
Vid erum buin ad lenda i fyrsta skriffinskubogginu okkar herna i Bretaveldi. Pakkarnir sem vid sendum daginn adur en vid forum med DHL (svo flotlegt og taegilegt, jeah right) eru nu fastir i tollinum i Birmingham (tvi skitapleisi). Vid fylltum ut einhverja otrulega flokna tollskyrslu i gaer og sendum med hradposti til skitapleissins og krossum nu fingur og vonum ad tetta komist i gegn. Vid erum farin ad sakna saengnanna okkar sem eru m.a. i kassanum.
Ad odru. I morgun voknudum vid vid tad ad einhver hringdi bjollunni og svo allt i einu heyrum vid bara djupa karlmannsrodd i stofunni hja okkur. I ljos kom ad konan a nedri haedinni hafdi latid pipara fa lykilinn ad ibudinni okkar, annadhvort helt hun ad vid vaerum ekki heima eda er bara strax illa vid okkur. Hann var ad tekka hvort tad hefdi orugglega tekist ad ganga fra leka sem kom upp um daginn, kellan nidri er ad reyna ad selja (jess, hofum heyrt slaemar sogur af henni)og vill hafa tetta a hreinu. Eg stokk upp ur ruminu, allsnakin, og laesti mig inni a badi! Fattadi svo ad audvitad turfti kallinn ad komast tangad inn og eg aetladi ad lauma mer ut medan Helgi tafdi fyrir en ta gat eg ekki opnad lasinn og stod tarna i myrkrinu (kveikjarinn er frammi a gangi), berrossud ad reyna ad opna hurdina. Tokst svo a endanum tegar eg var ordin heit og bleik a eyrunum. Fogur sjon. Ja aevintyrin gerast her i Englandi, nu aetlum vid ad koma okkur i IKEA, i verslunarferd Daudans.. Sjaumst

0 Comments:

Skrifa ummæli

<< Home