Bolla og Belgur í London

Allt er gott sem endar vel..
Ég var alveg yfir mig sorgmædd í gærkvöldi og af alveg ótrúlega asnalegri ástæðu:) Ég var að horfa á seinasta Friends-þáttinn og mér fannst svo dapurlegt að þetta væri allt að enda. Hversu sorgleg er ég? Mér finnst alveg magnað að maður skuli hafa horft á þessa þætti í tíu ár núna og á tímabili var ég sko alveg virkilega sjúkur aðdáandi. Ég horfði auðvitað líka á seinasta Sex and the City þáttinn á fimmtudag en ég var ekki eins döpur þá, jú auðvitað leiðinlegt að geta ekki fylgst með þeim stöllum lengur en það hafði samt ekki þessi áhrif á mig. Ég hef kannski bara eitthvað skemmt í mér heilann í þessum prófalestri, veit ekki alveg af hverju ég var svona sorgmædd. En eins og þær stöllur Monica og Rachel sögðu á sínum tíma: "It's the end of an era!". Já maður getur verið skrítinn:) En hvað á sjónvarpsfíkillinn ég annars að horfa á í sjónvarpinu núna, engir skemmtilegir þættir lengur, a.m.k. ekki svona gamlir góðir. Held að Bráðavaktin sé ekki alveg málið lengur, eins og ég var nú háð henni á sínum tíma, allir skemmtilegu leikararnir að hætta. En vá talandi um að lifa sig inn í sjónvarp, ég grét ekkert smá mikið þegar Mark Green dó í Bráðavaktinni á sínum tíma. Skrítin er ég!

posted by Olof @ 16:16