Af bakteríum og sníkjudýrum.
Ég er byrjuð að vinna aftur með bakteríunum á Keldum og bara komin á fullt strax. Það er ágætt en helsti ókosturinn að það krefst þess af mér að þurfa að vakna fyrir allar aldir til þess að ná strætó. Það hentar mér ekki alveg nógu vel;)
Annars lentum við Helgi í þeim hremmingum í gær að fá miða heim með Mána úr skólanum þar sem okkur var tilkynnt að lús hefði komið upp í bekknum hans og því ættu allir að gjöra svo vel og kemba kemba kemba og leita að lúsum. Við tókum þetta allt mjög hátíðlega og fórum strax og keyptum lúsakamb og hömuðumst svo í allt gærkvöld að kemba greyið barninu. Mig var farið að klæja alveg óstjórnlega í hársvörðinn, alveg handviss um að litlu lýsnar hefðu skoppað upp á hausinn minn og væru nú að halda hátíð. En sem betur fer fundust engar lýs!
En þótt ég væri laus við lýs var ég samt ekki alveg laus við oj-oj. Ég vaknaði í nótt alveg helaum í kinninni og gat ómögulega sofið á hægri hliðinni. Svona milli svefns og vöku þreifaði ég á kinninni minni og fann eitthvað gríðarlega bólgið og aumt. Mig dreymdi því í alla nótt ógeðslega bólgubóludrauma og var alveg rosalega fegin að vakna í morgun, hugsaði að þetta hefði nú bara allt verið ógeðslegur bóludraumur. EEEENN mér til mikillar skelfingar blasti þvílíkur ófögnuður við mér þegar ég svo drullaðist á fætur og kíktí í spegil. Allar bakteríur heimsins virðast hafa tekið höndum saman og framleitt stærstu og grænustu bólu veraldar mér á hægri vanga. Þvílíkt og annað eins hefur aldrei sést áður, að minnsta kosti ekki á mínum búk! Ég sit þess vegna hér í tölvunni í vinnunni með risastóran plástur á kinninni því ekki ætla ég að bjóða nokkrum manni að bera græna skrímslið augum. Ég segist bara hafa skorið mig við rakstur...

0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home