Bolla og Belgur í London

hugleiðing
-Ætli það sé í alvörunni hægt að deyja úr leiðindum? Ég hef aldrei heyrt um neinn sem hefur lent í því en er samt sjálf komin alveg hættulega nálægt því. Ég ímynda mér að minnsta kosti að svona sé tilfinningin. Held samt líka að ég muni sleppa í þetta skiptið því að það er bara vika eftir af leiðindum og svo verður bara stanslaus gleði. Ef ég þyrfti að lifa svona í 2 vikur í viðbót, þá myndi ég hins vegar kannski deyja.
-Til þess að reyna að hressa mig við í dag er ég að hlusta á jólalög á Létt 96.7 um leið og ég morkna yfir efnafræðinni. Er þess vegna búin að heyra öll heimsins jólalög í dag og er búin að stúdera þau svolítið. Leiðinlegustu jólalögin finnst mér með Helgu Möller, alveg heil ósköp til af þeim. Ég skil síðan ekki tilganginn með því að íslenska erlend jólalög sem stóðu bara prýðisvel fyrir sínu á upphaflega tungumálinu. T.d. er Last Christmas eitt uppáhaldsjólalagið mitt en heyrði áðan alveg hræðilegan íslenskan texta við það.."Ennnn jólin og allt er svo hljótt...osfrv", mér finnst það algjör nauðgun. Svo furða ég mig alltaf jafnmikið á textanum "Ef ég nenni..." með Helga Björns, skil ekki alveg pælinguna, er hann svona latur að hann nennir varla að kaupa jólagjöf handa kærustunni. Eða er hann svona kúl og chillaður?? Af fleiri uppáhaldsjólalögum má nefna Jólahjól sem er alger klassík en hef ekki enn heyrt það í ár. Það og kókakólalagið segja mér að nú séu komin jól. Bing Crosby og Nat King Cole eiga marga góða smelli og er Little Drummer Boy með Crosby og Bowie alger snilld. Að lokum koma Boney M sterkt inn hjá mér, svona gleðijólapopp. Má heldur ekki gleyma stórplötunni Strumpajól í heild sinni. Hvað finnst ÞÉR?? Er ég að gleyma einhverju??

posted by Olof @ 15:13